HAARLEM - Door de tomeloze inzet van het sportfenomeen Pim Mulier werd in Haarlem al in 1891 handbal gespeeld. SV De Blinkert mag zonder overdrijving worden beschouwd als het handbalbolwerk van de stad en timmert al jaren aan de weg.

Bij de 55-jarige handbalvereniging staat spelplezier voorop en ook passie voor de pure sport is een uitgangspunt. Een 'Blinkert' is een kale top die blinkt in de zon. Een metafoor van formaat, want een steile weg omhoog is vaak een moeilijk te nemen hindernis en de (sportieve)weg naar beneden meestal een stuk gemakkelijker. Samen met tennisverenging Kontakt heeft de Blinkert de beschikking over een prachtig eigen sportpark met sporthal.

''We zijn een gezelligheidsvereniging met aanstekelijk enthousiasme. Een hechte familie van vrienden en bekenden", oordeelt voorzitter Nina Huls. Huls, zelf afkomstig uit Friesland en pas achter jaar bij de Blinkert betrokken, die met lede ogen aan moet zien dat de handbalsport minder populair is geworden. "Alle teamsporten staan tegenwoordig onder druk. Dat is de trend. Heeft te maken met de individualisering in onze maatschappij. Ons ledenaantal (160) stabiliseert zich echter, maar onze dames en heren spelen lager dan een paar jaar geleden. Om onze hoogste teams beter te laten presteren, zullen we actief onder studenten in Haarlem moeten gaan werven. Daar is voor ons nog winst te boeken. Nu is ons speerpunt de jeugd, want die hebben de toekomst."

Huls stelt vast dat de Blinkert gebruik kan maken van een onlangs door de gemeente en landelijke overheid gesubsidieerde sportfunctionaris. "Inderdaad, we verwachten veel van de Sport Support Combinatiefunctionaris. Voor het Noordersportpark hebben we als vereniging negen uur per week de beschikking over Jacinta Knijn. Met de bespelers Sparks, EDO en de tennissers van Kontakt delen we deze medewerkster die toevalligerwijs over een handbalachtergrond beschikt. Dat is toch heel fijn voor ons. Zij zal in nauw overleg met een vrijwilliger van ons scholen bezoeken om ondermeer handbal te promoten middels schooltoernooien en andere wervingacties. Doel is uiteraard om onze bekendheid te vergroten. Ooit was deze stad een handbalbolwerk, maar ik geloof dat we nu de enige handbalvereniging in Haarlem zijn."

Nina Huls ziet ook nog een andere optie die nader onderzoek verdient. "De middelbare scholen hebben maatschappelijke stages hoog op de agenda staan. Die stages kunnen ons ook verder helpen. Ik zie wel mogelijkheden, mits het proces natuurlijk goed door ons wordt begeleid. Er is werk voor ons aan de winkel. Dat is wel duidelijk."

^{Bron: Haarlems Weekblad}